Беше остана засекогаш тука

Во моето сеќавање

Во моите спомени

Пченкарното поле на есен жолто

Дождот не ме мава

Право в лице

Веќе со години не го гледам грозјето кога зрее

Ослепев од близината на куќите

И не можам да се сетам во нивната сенка

Дали рамнината копнее по сон

 

Препев од словачки јазик: Звонко Танески