Во ушната шкапка на Боiа,
Приглува кон истекот на денот,
Кажи ми само пет слоiа:
Пpocти ми, прости ми мене.
Прости ми мене, oти стар и слаб, јас
секогаш не сум отворен кон тебе,
om Твојот необичен глас
не царствуваше на моето небе.
Оти не секогаш пред очите
ми стоеше ликот Твој.
Прости, oти заспивав во ноќите,
а дење ни оддалеку не бев Твој.
Прости, om животот ми омрзна,
Но дај барем до крајот да минам.
Прости за се што беше напразно
Во име на Отецот и Синот!
Прости ми. Прост. Јас знам
Оти пред Тебе сум безизлезна крив,
И дека јас надокрај Те разбирам!
Но Ти, сепак, ќе бидеш милозлив.
Превод: Чедо Цветановски