Побарај го во себе гласот што не можеш да го слушнеш
Голтни го универзумот ако не го земеш
Ниски куќи со протечени, расплакани
покриви од дождот, град до сега одминат
Мирис на земјата, лисјата, и баричките
и злокобни пејзажи од снежно бел мемер.
Побарај го во себе гласот што не можеш да го слушнеш
Голтни го универзумот ако не го земеш
Црвите што лежат под калливиот кревет
стаорци што пливаат во потоци од челик
Чадот на маглата, брзи коли
што брзо ги шмукаат јуфките на асфалтот
Побарај го во себе гласот што не можеш да го слушнеш
Голтни го универзумот ако не го земеш
Сенки од креда прават уморни чекори
Ниско ги тресат своите конусни глави
Искривени духови нацртани на ѕидовите
повикуваат борбени фризиски коњи
Темнината започнува да ти го одразува умот
додека сè почнува да врие и да зеленее