Почина полскиот поет Тадеуш Ружевич, добитник на Златниот венец на СВП во 1987

Вчера, на 24.03.2014 година, во својата 93-та година од животот во Вроцлав почина Тадеуш Ружевич, еден од најголемите современи полски поети, добитник на бројни меѓународни книжевни награди, меѓу кои и на „Златниот венец“ на Струшките вечери на поезијата во 1987 година.

Тадеуш Ружевич се родил на 9 Септември 1921 година во Радомско, во близината на Лоѓ. Студирал историја на уметноста на Јагјелонскиот универзитет во Краков. Војната и окупацијата на Полска од страна на Германија го прекинуваат книжевното творештво на младиот Ружевич, кој своите први песни ги објавува во книжевните списанија уште во 1938 година.

Неговата прва збирка песни „Немир“ излегува во 1947 година. Искусувајќи ги страотиите на војната сфаќа дека веќе не е можно да се пишува на ист начин како претходно. Неговиот творечки став е јасен: „Деветнаесеттиот век го уби бог, а дваесеттиот век го уби човекот, како тогаш да се пишува поезија која претставува еманципација на човечкото битие?“ Затоа тој е еден од првите поети кој прави драстични промени во поетскиот израз, отфрлувајќи го романтичниот орнаментализам и употребата на поезијата како катарзичен медиум. Неговата поезија е полна со иронија и со нему карактеристичниот црн хумор. Иако е мошне циничен, сепак тој го постигнува највисокиот дострел во таканаречената антипоезија во современото поетско творештво на Полска. И како што низ војните се разголи човечкото крвожедно битие, така Ружевич ја разголува докрај поезијата, зашто според неговото сфаќање, поезијата мора да умре, за да се роди нова поезија, бидејќи поезијата е совршено огледало на човекот и времето во кое тој живее.

Други позначајни книги поезија му се: „Црвената ракавица“(1948), „Времето што поминува“ (1951), „Рамница“ (1951), „Сребрениот клас“ (1955), „Собрани песни“, „Форми“, „Разговор со кнезот“(1960), „Зелената роза“, „Лице“ (1964), „Третото лице“ (1968), „Собрани песни“ (1976) и други.

Ружевич исто така беше и еден од најголемите драмски писатели и еден од клучните претставници на полскиот „театар на апсурдот“. Својот театар самиот го нарекува реалистичко-поетски.  Напишал 12 драми, од кои најпознати меѓу најпознатите се вбројуваат „Картотека“ (1958), „Старицата седи чекајќи“ (1969)  и „Стапица“ (1982)

Во овој миг, оддавајќи му почит, Струшките вечери на поезијата потсетуваат на тоа дека неговите книжевни вредности и остварувања, за кои е овенчан и највисокото светско признание за поетско творештво, Златниот венец, остануваат да бидат трајно зачувани во светската поетска ризница преку бројните преводи, меѓу кои и на македонски јазик.

Струшки вечери на поезијата

Напишете коментар

Вашата адреса за е-пошта нема да биде објавена. Задолжителните полиња се означени со *

  • Address: P.O. Box 109
  • Str. Brakja Miladinovci nr.5
  • 6330 Struga
  • Republic of North Macedonia
  • Phone: ++389 46 786 270
  • Fax: ++389 46 786 280
  • Email: struga@svp.org.mk
Copyright 2020 | All Rights Reserved | Струшки вечери на поезијата
©