ПОТОА НЕНАДЕЈНО

Се видов себеси меѓу мртвите,
како си го кријам лицето под чадор на дождот,
во црна наметка,
како вечерна сенка.

Сакав да запеам песна, чудна песна
за коњи, кранови и бродови,
проста песна без цвеќиња и птици,
без изгрејсонца и љубовни случки.

Но усните ми беа зашиени цврсто;
ушите, полни со земја.

Потоа, ненадејно, сонцето изгреа.

Препев од англиски јазик: Зоран Анчевски

Напишете коментар

Вашата адреса за е-пошта нема да биде објавена. Задолжителните полиња се означени со *

  • Address: P.O. Box 109
  • Str. Brakja Miladinovci nr.5
  • 6330 Struga
  • Republic of North Macedonia
  • Phone: ++389 46 786 270
  • Fax: ++389 46 786 280
  • Email: struga@svp.org.mk
Copyright 2020 | All Rights Reserved | Струшки вечери на поезијата
©