Халил Матоши – Протести. Сив Пејсаж

По секој протест, многу единечни чевли остануваат на Плоштад…
Знак дека нивните газди боси киднале
Некој ден гледаш куп луѓе со изгланцани кондури
Луѓе со двете чевли. Чиниш спиејат обуени …
Се случил масакр. Никој не се спасил
Ова не е поезија. После Герника, Аушвиц, Сребреница, Косово
Какво значење веќе има поезијата?
Тоа е само сеќавање на глас!