Јан Лауверајнс – МАЛ КАЛКУЛАТОР

Не одеше работата, само малку.
Премногу бевме Декартовски во пристапот,
а не доволно.
 
Почнавме кај корелатите меѓу безначајното,
дури не станавме спремни да прифатиме дека има,
всушност, мисла, чувство,
бидување човек,
лесно облечен.
 
Таа ги носеше само своите зборови,
и веројатно малку сол.
Дефинициите беа влажни,
Како и облините, Навистина, бидејќи,
каде сето тоа завршува?
И каде започнува?
 
Кои мисли се мои?
Кои клетки со опавчиња
му припаѓаат на нејзиното тело?
Не е толку јасно под микроскопов.
 
 
Превод: Ана Топенчарова