ТЕСТАМЕНТ

на Мома Димиќ

I

им ги оставам во наследство на врапците

потиснатите емоции

ќе си го стоплат гнездото

ќе си го заштитат видот

II

на соколот му ги оставам височините

и широчината на фантазијата

ќе му го инспирираат летот

ќе го развеселат во квечерина

III

на дабот и на буката

им ја оставам интимата на делото

ќе им помогне да го поднесат мразот

и варварството

IV

на лозјата им ги оставам киселите идеи

ќе созреат на сонцето

ќе станат трпко вино

и здравица

V

на месечината ѝ оставам едно неродено чувство

ќе биде восхит и воскресение

ќе мора да го зрее со енергијата од науката

и со наивноста на простодушните

VI

на огнот и на снегот

им ги оставам жестокоста на јазикот

и ињето на лирските песни

така нежноста ќе ја потхрануваат

VII

на реката и на изворот

им ја оставам ликвидноста на знаците

ќе течат сè додека човекот

го брани создаденото

VIII

на небото и на децата

им ги оставам боите на писмото

римите и асонанците

и малите воденици на невиноста

IX

на ништото му го оставам перото

грутките крв

стравот од породувањето

и неспокојот

X

на поетите им ја оставам дилемата

радоста од изодениот пат

и чистотата на страниците

ќе ги пренесат на оние по нас

XI

на зборовите им оставам милување

нежно како мед од багрем

благодарна за лојалноста

и за битките

5 септември 2003

Препев од италијански јазик: Анастасија Ѓурчинова

Напишете коментар

Вашата адреса за е-пошта нема да биде објавена. Задолжителните полиња се означени со *

  • Address: P.O. Box 109
  • Str. Brakja Miladinovci nr.5
  • 6330 Struga
  • Republic of North Macedonia
  • Phone: ++389 46 786 270
  • Fax: ++389 46 786 280
  • Email: struga@svp.org.mk
Copyright 2020 | All Rights Reserved | Струшки вечери на поезијата
©