меѓу нашите зборови израсна гробница со високи ѕидови и сиви гробови.

една ранета птица слета и се сви на нашиот гроб, под уморот на чемпресите.

имаше уморно небо што издишуваше жежок здив удолу бездната на нашите тилови.

и сè уште беше тивко, но ја почувствувавме тагата,

и веќе беше доцна:

сенката од еден кафез, безсрамно, се изви врз ѕидот на нашите грбови.