Поети

Владимир Мартиновски (1974) е поет, раскажувач, есеист, теоретичар, книжевен преведувач, музичар. Редовен професор е на Филолошкиот факултет „Блаже Конески” при УКИМ, на кој предава Компаративни поетики на Катедрата за општа и компаративна книжевност. Докторирал на Универзитетот Париз 3 – Нова Сорбона. Автор е на 10 поетски книги: Морска месечина (2003), Скриени песни (2005), И вода и земја и оган и вода (2006), Квартети за читање, гледање, пеење и слушање (2010), Побрзај и почекај (2011), Пред и по танцот (2012), Вистинска вода (2014), Внатрешни планини (2016), Сонувани и будни песни (2017), 100 сонет од една чудна пролет (2020) и Часови без часовник (2025). Објавил три книги со хаибуни: Ехо од бранови (2009), Мачка во магла (2016) и Небо без ѕвезди (2016). Автор е на книгата раскази Зоостории (2019), како и на три поетски книги за деца: Дур дишам се надевам (2019), Шах со Бах (2020) и Хор во задниот двор (2021). Исто така, објавил десет книги со книжевни студии и есеи, а приредил и девет антологии. Добитник е на шест книжевни награди. Поезијата му е преведена на дваесетина јазици. Учествувал во музички проекти на оркестарот „Пеце Атанасовски”, „Калдрма”, „Баклава”. Се занимава и со визуелни уметности.